lomp

Ik ben in mijn leven al overvloedig geconfronteerd met koppigheid.
Maar 99% heeft zich toch gesitueerd op sociale media en dan vooral op X of twitter zoals men vroeger zei.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Den draad

even kwijt zijn in je leven. Het is wat als je weer weken van zijn kwijt bent en toch weer antwoorden moet geven op dingen die je zei of deed in het dagelijks leven. Uiteindelijk valt alles wel weer op zijn plaats en zijn er geen katjes verdronken. Maar het blijft toch een onaangename bijwerking van Dis, een onzichtbare ziekte die ik nooit echt zal uitgelegd krijgen aan andere personen of hoe ik dat beleef. Maar zoals een dichte vriend zei, beter één persoon met meer dan 15 vriendelijke persoonlijkheden in zich dan 1 onnozelaar of onnozele geit die je de kast opjaagt door hun gedrag of manier van zijn. Uiteindelijk komt dan alles bij ons wel weer op zijn plaats al vinden velen de wissels in denken en gedrag nogal eens wereldvreemd.
Meer lezen

Stubru en onzichtbare ziektes...

fantastisch toch wat ze doen! Toch? Bwa. Wat gaat het helpen, veel, behalve bij mensen waarbij de aandoening in mensen hun ogen te absurd is voor woorden.  Zo had ik vorige week een aanvaring met een arts, waarbij dan zelfs mijn behandelend psychiater een begeleidende brief had meegegeven met de uitleg over mijn aandoening. Maar blijkbaar hadden we te maken met de zoveelste idioot die de termen "iedereen heeft tegenwoordig iets" en sinds Corona is iedereen van het padje gebruikte. Dit is ook wat mij zowel onder euhm "vrienden" of "kennissen" te beurt valt. Het valt niet op dus is het verzonnen. Ook al zeggen mijn onmiddellijke naasten andere dingen. Dat heeft geen belang. Sinds 2019 heb ik nu de diagnose dissociatieve persoonlijkheid en al de andere rimram er bij.  Maar wat baat het als enkel mensen die het tegendeel beweren de bovenhand halen, daar gaat geen enkele actie iets aan kunnen veranderen. Ik ga als ik mezelf kenbaar maak of meer naar buiten komt...
Meer lezen

laat mij gerust

Ik heb een alter die als zij verschijnt, mijn dochter beschouwt als haar beste vriendin. Is dat raar? Nee. Er zijn duizenden ouders die hun kinderen beschouwen als beste vriend of vriendin. Doe ik daar iets verkeerd mee, nee. Mijn dochter heeft er geen last van, ze heeft dit ook snel door en zegt zelfs dat het wel eens leuk is. Soms denkt een alter dat ik nog een café of een winkel heb en kom ik uit op voorbereidingen voor deze zaken. Is dat erg? Nee.  Soms vertrek ik zo maar ergens naartoe. Weet de betreffende alter wat hij of zij doet, ja. Weet ik het, nee. Is dat erg? Nee. Tegen sommige mensen komt die alter tevoorschijn, bij anderen een andere. Is dat erg? Nee. Soms wordt een alter boos over een gebeurtenis. Is dat erg? Nee. Soms zal je het wel verdiend hebben dat ze boos zijn. Is het voor iemand lastig dat ik met alters moet leven, ja, maar enkel voor mij. Niemand heeft er echt last van, enkel ik. Dus echt laat me gerust als je de niet in gelooft. Ook al heb ik officiële diagn...
Meer lezen